Ankara'dan Balıkesir'e taşınalı henüz birkaç gün oldu. Buraya gelmek en son istediğim şeydi. Arkadaşlarımı, okulumu, alıştığım sokakları... Kısacası bütün hayatımı Ankara'da bırakmıştım.
Şimdi ise yepyeni bir odada, yabancı bir şehirde, okulun ilk günü için hazırlanıyordum.
Okulların açılmasına iki hafta var. Yeni arkadaşlar edinecek olmak beni heyecanlandırıyordu ama Ankara'da bıraktığım arkadaşlarımı düşününce içime bir hüzün çöküyordu. Annem ve babam kaydımı evimizin çok yakınındaki bir okula yaptırdığını söylediler. Evimiz de aslında çok güzel bahçemiz var evin önünde. Bütün hazırlıklarımı yaptım; çantam, okul formam, kalemlerim... hepsi hazırdı. Fakat ben kendimi hazır hissetmiyorum. Acaba hayatımın en güzel günlerini mi yaşayacaktım yoksa en kötü günlerimi mi? Her neyse şuan kötü düşünemem daha doğrusu kötü düşünmek istemiyorum. Nedense kötü şeyler düşündüğümde gerçekleşiyormuş gibi hissediyorum. İyi şeyleri hayal ettiğimdeyse aynı etkiyi hiç göremiyorum.
2 HAFTA SONRA13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcBidxXuPgu
Alarmın sesiyle gözlerimi açtım. Bugün okulun ilk günüydü. Kalktım ve hazırlandım.
"Miray, hadi geç kalıyoruz!" diye seslendi annem. Aynaya son kez baktım.
"Her şey güzel olacak." En azından buna inanmak istiyordum. Okul evimize gerçekten çok yakındı. Beş dakikalık yürüyüşten sonra okulun demir kapısının önündeydim. İçerisi öğrenci kaynıyordu. Herkes birbirini tanıyor gibiydi. Bir tek ben yabancıydım. Koridorlar öğrenci sesleriyle doluydu. Herkes arkadaşlarıyla sohbet ediyor, yaz tatilinde yaşadıklarını anlatıyordu. Ben ise kimseyi tanımıyordum. Derin bir nefes alıp sınıf kapısını araladım. Gözlerim boş bir sıra aradı. En sonunda cam kenarında, sondan ikinci sıranın boş olduğunu fark ettim. Sessizce gidip oturdum. Sınıfta uğultu devam ediyordu. Kimse bana bir şey söylemedi ama birkaç kişinin bana baktığını hissedebiliyordum. İçimde garip bir heyecan vardı. Bir yanım yeni bir başlangıç yapacak olmanın mutluluğunu hissederken, diğer yanım "Ya kimse benimle konuşmazsa?" diye düşünüyordu.
Çantamı sıranın yanına bırakırken yan sıradan bir ses duydum.
"Yeni misin?"
Başımı kaldırdım.
Karşımda kumral, ela gözlü bir kız bana gülümsüyordu.
"Ben Ebrar"
İstemsizce gülümsedim.
"Ben de Miray."
"Memnun oldum. İstersen teneffüste birlikte gezebiliriz. Okulu da gösteririm."
Böyle sıcak bir teklif beklemiyordum.
"Olur, çok sevinirim."
Ebrar gülümseyerek başını salladı.
"Merak etme, ilk gün biraz garip geliyor ama alışırsın."
Tam ona cevap verecekken sınıfın kapısı açıldı.13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ36Md8VMXPe
İçeri orta yaşlı, gözlüklü bir kadın girdi. Sınıftaki uğultu bir anda kesildi.
"Günaydın çocuklar."
Hepimiz ayağa kalktık.
Öğretmen gözlerini sınıfta gezdirdi ve beni fark etti.
"Sanırım yeni öğrencimiz sensin."
Hafifçe başımı salladım.
"Bize kendini tanıtır mısın?" dedi öretmen.
"Adım Miray, Ankara'dan geldim." Öğretmen gülümsedi, stres olduğumu fark etmiş olmalı ki daha fazla konuşturtmadı. Ders bitip zil çaldığında Ebrar "Hadi, seni kantine götüreyim." dedi. Kantine gittik. Daha içeri girer girmez birkaç kız Ebrar'ın yanına koştu.
"Ebrar!"
"Neredeydin ya?"
"Gel buraya!"
O an Ebrar'ın çevresinin ne kadar geniş olduğunu anladım. Ebrar tek tek beni tanıştırdı. "Kızlar, bu Miray. Bugün aramıza katıldı." Hepsi gülümseyerek bana "Hoş geldin." dedi. Bir süre sohbet ettikten sonra kızlardan biri etrafına bakınıp,13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡPQpE7N5PYz
"Bu arada Rana bugün gelmedi mi?" 13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡk0UDkbCf8i
diye sordu. Masadaki hava bir anda değişti. Ebrar'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHoNFXeDcbF
"Gelmez." dedi kısa bir şekilde.13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjfMyY9qLyE
Yanımdaki kızlardan biri bana dönüp alçak sesle,
"Eskiden Ebrar'la ayrılmaz ikiliydiler." dedi.
"Yaz tatilinde büyük bir kavga etmişler. O günden beri konuşmuyorlar." 13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡGZyTl3cuhc
İçimden, "Bir insan eski arkadaşı hakkında başkalarına neden böyle konuşur ki?" diye geçirdim. Tam o sırada okulun giriş kapısından sarışın, yeşil gözlü bir kız içeri girdi. Ebrar'ın yanındaki kızlar kendi aralarında kıkırdamaya başladı. Bazıları Rana'ya göz deviriyor, bazıları ise duyacağı kadar yüksek sesle konuşuyordu.
Çok oralı olmadım. Sonra Rana'nın etrafına da bikaç kız dolandı. Onlarda aynı şekilde Ebrar'lara dik dik bakmaya ve gülmeye başladı. Sonra Ebrar'lar Rana'ların yanına gitti. Ebrar'a sınıfa gitmem gerektiğini söyleyerek yanlarından ayrıldım. İyi ki de ayrılmışım çünkü daha ilk günden kavga edip müdürün odasına gitmişler. 2. ders başladı fakat sınıfta ne Ebrar vardı ne de Rana denilen kız. Üçüncü ders de bitmişti. Dördüncü dersin ortalarında sınıfın kapısı yavaşça açıldı. İçeri önce Ebrar, ardından Rana girdi. Sınıftaki uğultu bir anda kesildi. İkisinin de saçları dağılmıştı. Ebrar'ın sağ yanağında belirgin bir beş parmak izi vardı. Rana'nın okul gömleğinin kolu yırtılmıştı. Kimse tek kelime etmiyordu. Sınıfta patavatsız turuncu saçlı çocuk sessizliği bozdu
"HAHAHAHHAHAH kemirgen herifler. Ebrar çok acıkmış olmalı Rana'nın kolunu yemeye çalışmış" dedi ve herkes gülmeye başladı. Ebrar sertçe karşı çıktı "Kes sesini Batu!" Gerçekten komik değildi. 160 bir erkeğin espirisi de hiç çekilmiyormuş. Sınıftaki 2 uzun kızdan birisi bendim. Elanur adında uzun şişman bir kız vardı. 175 boylarındaydı. Ben ise 170'tim. Sınıf öğretmenimiz Banu hoca "Çocuklar artık 7. sınıf oldunuz! Makarayı bırakın! Size gelirsek Ebrar ve Rana neden kavga ettiniz biliyorum bilmek de istemiyorum fakat bir daha duymak istemiyorum." dedi. Ebrar ve Rana yerlerine geçtiler. Dayanamadım. 13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1KQENj2VZX
"İyi misin?" diye fısıldadım. Keşke sormasaydım. Bana sertçe döndü.13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ6JPTYpxt4E
"Sence iyi görünüyor muyum?" 13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0fTiyWWUOg
Cevap veremedim. Başımı önüme eğip öğretmeni dinlemeye devam ettim. Banu Hoca okulun ilk haftasında yapacağımız etkinliklerden bahsetti. Ama benim aklım hâlâ Ebrar'ın verdiği cevapta kalmıştı. Zil çalar çalmaz Ebrar çantasını kaptığı gibi sınıftan çıktı. Arkasına bile bakmadı. Ben ise olduğum yerde birkaç saniye öylece kaldım.
13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ9clHRPtMsg
13Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡMjlnEc4pIc
and then Add to home screen.